منبع تصویر،SUE FLOODکاپیتان دان والش، کاوشگر اقیانوس در ۹۲ سالگی درگذشت. او ۶۰ سال پیش توانست تا عمیقترین نقطه اقیانوس فرو رود. این نقطه که خندق ماریانا نام دارد یازده کیلومتر در عمق اقیانوس قرار دارد. من خوششانس بودم که او یکی از دوستان خوبم بود. این مطلب داستان پایین رفتن یک مرد بینظیر تا عمق اقیانوس است.در دهه ۱۹۶۰ میلادی، جنون فضا همه دنیا را فراگرفته بود و کسانی که آرزوی فضانورد شدن داشتند درباره اولین پرواز خود به سمت آسمان رؤیاپردازی میکردند.اما کاپیتان دان والش ۲۸ ساله چشم به اعماق دوخته بود. او قرار بود به عمیقترین نقطهای که پای انسان به آن رسیده است برود.نیروی دریایی ایالاتمتحده در این سال یک زیردریایی جدید به نام شناور تریسته داشت. دان که ستوان متخصص زیردریایی بود، داوطلب شد که به این پروژه بپیوندد.وقتی او به این عملیات پیوست، عمیقترین جایی که به آن رفته بود تنها ۱۰۰ متر عمق داشت. وقتی فهمید قرار است تا چه عمقی پایین برود شوکه شد. عمقی که نیروی دریایی از او میخواست به آن برود، بیش از ۱۰۰ برابر عمیقتر بود.برنامه این بود که به سمت عمیقترین نقطه کره زمین حرکت کنند. به عمیقترین نقطه خندق ماریانا که درهای باریک در زیر اقیانوس آرام است و کمی دورتر از خلیج گوام قرار دارد.منبع تصویر،NAVAL HISTORICAL FOUNDATIONتوضیح تصویر،شناور تریسته طوری طراحی شده بود که بتواند فشار فوقالعاده زیاد آب در عمق زیاد را دوام بیاورددان در مصاحبهای که با او در سال ۲۰۱۱ داشتم گفت: «اولین واکنش من این بود: چی؟ چرا قبل از اینکه داوطلب بشوم این را به من نگفتند؟»«بعد با خودم فکر کردم: خوب من این ماشین را آنقدر میشناسم که بدانم که لااقل در حد تئوری میتوان این کار را انجام داد و راه

اسد سیفباقر مومنی، نویسنده و پژوهشگر سرشناس تاریخ، بامداد ۱۹ نوامبر در سن ۹۷ سالگی در پاریس درگذشت. اسد سیف، پژوهشگر و منتقد ادبی، در یادداشت خود نگاهی دارد به زندگی، آثار و اندیشههای این نویسنده و پژوهشگر سختکوش.باقر مومنی، نویسنده، مترجم و پژوهشگر تاریخ، بامداد روز ۱۹ نوامبر ۲۰۲۳ در ۹۷ سالگی در بیمارستانی در پاریس درگذشت.باقر مومنی در اردیبهشت ۱۳۰۵ در کرمانشاه متولد شد، در دانشگاه تهران حقوق تحصیل کرد، به سیاست روی آورد و در صفوف حزب توده ایران فعالیت نمود. پس از کودتای ۲۸ مرداد مدتی به زندگی مخفی روی آورد، بازداشت شد و چند سالی را در زندان گذراند. پس از آزادی از دانشگاه سوربن پاریس دکترای تاریخ گرفت.در گسست از حزب توده، به همراه تنی چند از روشنفکران و همرزمان پیشین، مبارزه علیه استبداد را ادامه داد. به کانون نویسندگان ایران پیوست و برای آزادی اندیشه و بیان به تکاپو پرداخت. در بنیانگذاری چند نشریه حضور داشت. در کار پژوهش، به عصر مشروطیت در تاریخ ایران توجه نمود و در این راستا آثاری منتشر کرد. پس از انقلاب، از همان آغاز در برابر حاکمیت جدید ایستاد و سرانجام در سال ۱۳۶۱ همانند بسیاری از دگراندیشان به ناگزیر کشور را ترک گفته، در پاریس اقامت گزید.سکونت در پاریس اما برای او آغازی دیگر، و اینبار در تبعید، بود تا کار پژوهش را به بنیادهای فرهنگ ایران بکشاند و اینکه چرا در پی جنبشی چنین عظیم، جمهوری اسلامی بر ایران حاکم شد. او در چنین موقعیتی به کندوکاو در اسلام و قرآن روی آورد. به ضرورت شناخت بنیادهای فکری نظام جمهوری اسلامی پی برد و آثاری در این عرصه منتشر کرد و این کار را تا پایان عمر داد.ایران در آستانه انقلاب مشروطیتنسل جوانی که پس از کودتای ۲۸ مرداد در ایران رشد کرد، نسل

طولانیترین خیابان'>خیابان خاورمیانه، از جنوب تا شمال تهران، از دشت به پای البرز میرسد.عصر ایران؛ محسن ظهوری - طولانیترین خیابان خاورمیانه. بلندترین خیابان مشجر ایران. اینها القاب خیابان ولیعصر است؛ خیابانی که پر است از این ترینها، البته با تاریخی نه چندان قدیمی. داستان خیابان ولیعصر تهران را در این قسمت از «ایران به روایت آثار» ببینید.مسیری که حالا از جنوب تا شمال تهران میرود، روزگاری دشت و باغ و بیابانِ خالی از سکنهای بود اطراف تهرانی که تازه پایتخت شده بود. وقتی ناصرالدینشاه دیوارهای شاه طهماسبی را برداشت و دیوارهای خودش را چند کیلومتر آن طرفتر گذاشت، تازه محدوده میدان راهآهن فعلی تا همین چهاراره ولیعصر امروزمان، وارد تهران شدند.البته نه ایستگاه راهآهنی وجود داشت، نه تئاتر شهر ساخته شده بود و نه خیابانی که این دو را به هم وصل کند. ناصرالدینشاه و کل خاندان تاجدار پس از او هم، خیال چنین کاری را برای اینجا در سر نداشتند.ساخت خیابان ولیعصر امروز را رضاشاه زمانی شروع کرد که سمت وزارت جنگ را در دروه آخرین پادشاه قاجار، احمدشاه داشت؛ سال ۱۳۰۰ خورشیدی؛ یعنی هنوز پنج سالی مانده بود تا خودش تاجگذاری کند و دو سال بعدش بهطور جدی احداث این خیابان را پیش ببرد.خیابانی که نه برای عموم، بلکه مخصوص خودش و درباریان ساخت تا بهتر بتوانند بین کاخ مرمر در جنوب تا سعدآباد در شمال تردد کنند. برای همین هم به آن «جاده مخصوص پهلوی» میگفتند؛ جادهای بیرون شهر که از مزارع و باغات و تکوتوک عمارتهای بین راه میگذشت و سربالایی کوه شمیران را بالا میرفت تا به کاخ تابستانی شاه برسد که در پای البرز بود و آبوهوایش خنک و مطبوع.به دستور شاه، دوطرف این خیابان حدود ۲۴ هزار درخت چنار کاشتند که میگویند

دالغا خاتیناوغلولایحه بودجه ۱۴۰۳ نشان میدهد که دولت پیشبینی خود از درآمدهای صادرات نفت و گاز را به شدت کاهش داده و بهجای آن بر افزایش قیمت حاملهای انرژی در داخل و رشد درآمدهای مالیاتی تمرکز کرده است. یادداشتی از دالغا خاتیناوغلو.آمارهای بخش نفت لایحه بودجه سال آینده خورشیدی دولت ابراهیم رئیسی نشان میدهد که برای سال ۱۴۰۳ صادرات روزانه یک میلیون و ۳۵۰ هزار بشکه نفت به قیمت هر بشکه ۶۵ یورو (۷۱ دلار) هدفگذاری شده است.در قانون بودجه سال جاری (۱۴۰۲) دولت صادرات روزانه ۱.۵ میلیون بشکه نفت به قیمت ۸۵ دلار را هدفگذاری کرده بود.بدین ترتیب برآورد بودجه از حجم صادرات نفت نسبت به سال جاری ۱۰ درصد و از لحاظ ارزش هر بشکه بیش از ۱۶ درصد کاهش یافته است. نرخ تسعیر ارز نیز تنها ۹ درصد بیشتر از سال جاری و حدود ۳۱ هزار تومان در نظر گرفته شده است.همچنین دولت برای سال آینده (۱۴۰۳) تنها صادرات ۱۱ میلیارد متر مکعب گاز را هدفگذاری کرده که ۴۰ درصد کمتر از هدفگذاری سال جاری است.به رغم این کاهشها، در مجموع پیشبینی درآمدهای نفتی لایجه بودجه سال آینده تنها افتی ۳ درصدی را نسبت به بودجه امسال نشان میدهد؛ موضوعی که بیانگر خیز دولت برای افزایش چشمگیر قیمت حاملهای انرژی در بازار داخلی است.اخیرا داود منظور، رئیس سازمان برنامه و بودجه، اعلام کرد که در بودجه سال جاری ۴۰ درصد بیشبرآورد در درآمدهای صادرات نفت اتفاق افتاده و به همین خاطر بودجه با کسری چشمگیری مواجه شده است.به نظر میرسد دولت در سال آینده به خاطر ناامیدی از رشد درآمدهای صادرات نفتی، نهایتا رو به افزایش درآمد فروش داخلی حاملهای انرژی آورده است.این موضوع با ادعاهای مقامات نفتی ایران، خصوصا وزیر نفت، درباره جهش در تولید و صادرت نفت کشور